سلام ؛ گاهی اینقدر دلم میگیره که همه دنیا به این بزرگی هم جایی واسه من نمیتونه پیدا کنه تا آرومم کنه ...گاهی اینقدر شادم که همه شادی های دنیا پیشم کم میارن ... قصه دنیای ما ، قصه ی عجیبیه ؛ میخوام یه شعر تقدیمتون کنم که حال این روزهای منه : تو که در فکر منی مرگ مرا سر برسان انتظار همه را نیز به

من کیستم ؟ کجای این دنیا قرار دارم ؟هدف از خلقت من چیست ؟ شاید اگر اسمم علی اکبر زهرایی نبود مثلا آنتونی یا رافائل بود !!!! ، آنوقت چه کاره بودم چه کاره میشدم ؟ شاید در نیویورک یک کتاب فروش بودم یا شاید سهام دار شرکت نایک !!! همه می گویند به دنیا آمدنمان دست خودمان نیست ولی من معتقدم همه چیز خواسته ...

یک روز هم به دنبال خودمان نگشته ایم ، آنوقت شب و روز کسی را صدا میکنیم که حتی نمیشناسیمش .. مگر نه اینکه قبل از شناخت امام نیاز به شناخت خود داریم ؟آیا ولایت پذیر هستیم یا مثل مردم کوفه هر روز به هر بهانه ای اماممان را تنها میگذاریم ؟ اگر او آمد ما چه میکنیم ، اصلا این را میدانیم ؟ هر روز ناله و افغ...

سلام ؛ همیشه هر جا یه پیج رسمی رو متولد میکنم ، دوست دارم با اسم خانم حضرت زهرا ( سلام الله علیها) کارش شروع بشه ؛ امشب هم آغاز یه زندگی جدید به اسم شما ، نگاهت رو از ما برندار ... یا زهرا (سلام الله)